24 Kasım 2011 Perşembe

Yemək borusu


Həz­min ikin­ci mər­hə­lə­sin­də qi­da­lar ye­mək bo­ru­sun­dan ke­çə­rək əsas həzm pro­se­si­nin baş­la­ya­ca­ğı mə­də­yə ge­dir. Ye­mək bo­ru­sun­da hər han­sı bir həzm pro­se­si baş ver­mir. Biz ud­qun­duq­dan son­ra boy­nun ar­xa­sın­da­kı düz əzə­lə­lə­rin qi­da­nı ye­mək bo­ru­su­na ötür­mə­si ilə bir­lik­də sü­rət­li bir sə­fər baş­la­yır. Qi­da­lar ye­mək bo­ru­su­nun rit­mik şə­kil­də yı­ğıl­ma­sı ilə aşa­ğı­ya doğ­ru hə­rə­kət edir. Pe­ris­tal­ti­ka ad­lan­dı­rı­lan bu rit­mik əzə­lə yı­ğıl­ma­la­rı o qə­dər qüv­vət­li­dir ki, hət­ta siz yat­dı­ğı­nız za­man da qi­da­la­rın aşa­ğı­ya doğ­ru ötü­rül­mə­si­ni tə­min edir.29 Qi­da­la­rın 25 sm uzun­lu­ğun­da­kı ye­mək bo­ru­sun­dan keç­mə­si cə­mi 12 sa­ni­yə çə­kir.

İn­san ağ­zın­dan həm ye­mək, həm də nə­fəs al­maq üçün is­ti­fa­də edə bi­lir. Çün­ki ye­mək­lə­rin ötü­rül­dü­yü ye­mək bo­ru­su­nun ya­nın­da ha­va­nın ci­yər­lə­rə çə­kil­di­yi nə­fəs bo­ru­su olur. La­kin bu­ra­da mü­hüm bir mə­qam var.
Əgər çey­nən­miş qi­da ye­mək bo­ru­su­na de­yil, nə­fəs bo­ru­su­na ge­dər­sə, bu, ölüm de­mək­dir. İn­san hər gün bir ne­çə yüz də­fə ud­qu­nur. Hər han­sı bir səhv nə­ti­cə­sin­də nə­fəs bo­ru­su­na ke­çən bir qi­da par­ça­sı in­sa­nın ölü­mü­nə sə­bəb ola bi­lər. La­kin nə­fəs bo­ru­su­nun da­im bağ­lı ol­ma­sı bu prob­le­min həl­li yo­lu de­yil. Ən ağıl­lı və prak­ti­ki həll yo­lu nə­fəs bo­ru­su­nun açı­lıb-bağ­la­nan bir ma­neə­yə (qa­pa­ğa) ma­lik ol­ma­sı­dır.


Yemək borusundan keçən qidalar mədəyə doğru irəlləməyə başlayır.
Qidaların həzm kanalında irəliləməsini təmin edən isə peristalsis adı verilən
son dərəcə güclü olan ritmik əzələ yığılmalarıdır.





Da­ha əv­vəl də qeyd et­di­yi­miz ki­mi, in­san or­qa­niz­min­də­ki la­yi­hə qü­sur­suz­dur və nə­fəs bo­ru­sun­da da müm­kün ol­du­ğu qə­dər ən ide­al və eti­bar­lı sis­tem var. Nə­fəs bo­ru­su­nun üzə­rin­də yer­lə­şən və ki­çik bir to­xu­ma­dan iba­rət olan bir qa­paq ud­qu­nar­kən av­to­ma­tik ola­raq nə­fəs bo­ru­su­nu bağ­la­yır. Məhz bu­nun sa­yə­sin­də ye­mək ye­yər­kən nə­fəs bo­ru­su­na su və ya ye­mək keç­mə­si­nin qar­şı­sı alın­mış olur. Ud­qun­ma­dan dər­hal son­ra isə bu qa­paq­cıq ye­ni­dən öz ye­ri­nə ge­dir və be­lə­lik­lə, nə­fəs bo­ru­sun­dan ha­va ke­çir.

Gün­də­lik hə­yat­da heç bir in­sa­nın ye­mək ye­yər­kən onu be­lə bir təh­lü­kə­nin göz­lə­di­yin­dən xə­bə­ri yox­dur. Heç bir in­san «Əgər ye­dik­lə­rim nə­fəs bo­ru­su­na ke­çər­sə», «Kaş nə­fəs bo­rum­da bir qa­paq­cıq olub ye­mək ye­yər­kən bo­ğa­zı­ma ye­mək get­mə­sin» de­yə dü­şün­mür. Ya­xud da «Gö­rə­sən qa­paq­cı­ğım fəa­liy­yət gös­tə­rir­mi, mə­ni bo­ğul­maq­dan qo­ru­ya bi­lə­cək­mi» de­yə bir na­ra­hat­çı­lıq ke­çir­mir. Eh­ti­mal ki, bir çox in­sa­nın da bu ya­zı­nı oxu­ya­na qə­dər bo­ğa­zın­da­kı qa­paq­cı­ğın əhə­miy­yə­tin­dən xə­bə­ri yox idi. La­kin qa­paq­cıq var və hər an, bir ne­çə sa­ni­yə əv­vəl siz ud­qu­nar­kən də hə­ya­tı­nı­zı qo­ru­yur.

Qa­paq­cıq­da­kı bu açıq la­yi­hə­nin in­cə­lik­lə­ri var. Mə­sə­lən, nor­mal bir in­sa­nın ma­lik ol­du­ğu qa­paq­cı­ğın qu­ru­lu­şu ilə bir kör­pə­nin qa­paq­cı­ğı­nın qu­ru­lu­şu­nun ey­ni ol­ma­sı kör­pə üçün təh­lü­kə­li bir hal ya­ra­da­caq. Bu­na gö­rə də kör­pə­lər­də­ki qa­paq­cıq sis­te­mi yet­kin in­san­lar­da olan­dan fərq­li şə­kil­də fəa­liy­yət gös­tə­rir. Kör­pə­lər­də­ki bu qa­paq­cıq yet­kin in­san­lar­da olan­dan yu­xa­rı­da yer­lə­şir. Bu­nun sa­yə­sin­də kör­pə nə­fəs alıb-ve­rər­kən ra­hat­lıq­la ana sü­dü də əmə bi­lir. Həm­çi­nin bu za­man kör­pə­lər həm ana sü­dü əmir, həm də ağ­la­yır, üs­tə­lik bo­ğul­mur­lar. Əgər kör­pə­lər­də­ki qa­paq sis­te­mi də yet­kin in­san­lar­da­kı qu­ru­lu­şa ma­lik ol­say­dı, o za­man kör­pə­lər ana sü­dü əmər­kən bo­ğu­la bi­lər­di­lər.

La­kin yer üzü­nə gə­lən ilk in­san­dan baş­la­ya­raq bu gü­nə qə­dər ya­şa­yan və hal-ha­zır­da ya­şa­maq­da olan in­san­lar­da bu eh­ti­yac tam şə­kil­də ödə­nib. Xü­su­si bir xəs­tə­li­yi olan xəs­tə­lər is­tis­na ol­maq­la yer­də qa­lan bü­tün in­san­lar uşaq­lıq dövr­lə­rin­də bu qa­paq­cıq­la­ra tam şə­kil­də ma­lik olub­lar. Ey­ni­lə bu in­san­lar yet­kin ya­şa gə­lən­də də on­la­rın qa­paq­cıq­la­rı­nın qu­ru­lu­şu ye­nə də eh­ti­yac­la­rı­na gö­rə olur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder